Hiena przed premierą – odcinek 5: Od się, do się. O absurdzie korpo-świata, stawianiu granic i butach z Kosakowa

 

Od się - Do się czyli kasa tak, problemy nie. 

Może dziwi Was tytuł dzisiejszego artykułu, ale po prostu inaczej nie potrafię nazwać mechanizmu działania wielkich korporacji. Dziś na własnej skórze po raz kolejny przypomniałam sobie, co w praktyce oznacza wielka machina pozyskiwania klienta.

Zna to chyba każdy z nas. Z jednej strony mamy uśmiechy, zachwalanie towaru, przymilanie się, kuszenie rabatami, aplikacjami, punktami i kartami stałego klienta – byle tylko DO SIĘ przyciągnąć naszą ciężko zapracowaną kasę. Z drugiej strony, gdy tylko pojawia się najmniejsza usterka, mechanizm natychmiast zmienia bieg. Wtedy włącza się uszczęśliwiająca procedura: pogonić, wypchnąć i jak najszybciej odsunąć OD SIĘ wszelkie problemy.

Oczywiście moje problemy. Bo przecież wadliwe buty zakupione w sieciówce stają się wyłącznie zmartwieniem tego, kto miał czelność je kupić.

💡 Od Riviery do Miejskiego Rzecznika Praw Konsumenta

A było to tak: najpierw zwykła reklamacja złożona w gdyńskiej Riwierze. Odrzucona od ręki, bez mrugnięcia oka, bo przecież klient z reguły ma cierpieć w milczeniu.

Nie ze mną te numery. Jako Pisarka z Obłuża i Kuratorka Chaosu doskonale wiem, kiedy ktoś próbuje przestawiać mnie po kątach. Sprawa trafiła więc tam, gdzie trafić powinna, do Miejskiego Rzecznika Praw Konsumenta w Gdyni. Efekt? Nagle okazało się, że wielka korposieć potrafi zniżyć się do pionu. Przyszła odpowiedź: „Jednak rozpatrzymy sprawę raz jeszcze, prosimy przyjść do salonu z przedmiotem sporu i dowodem zakupu”.

Skoro tak to idę. Tak sie złożyło, że otworzyli właśnie nowy salon w Kosakowie. Z mojego Obłuża to rzut beretem, idealna trasa na przyjemny, poranny spacer na świeżym powietrzu. Raz słońce świeci, raz deszcz pada, krew szybciej krąży, idę załatwić sprawę po sąsiedzku.

I dokładnie w tym miejscu cała przyjemność się skończyła, a zaczęła się czysta, gęsta groteska.

🛒 „A pani nie wie, że jest w Kosakowie?!”

Wchodzę do salonu. W środku obsługa – dwie panie. Przedstawiam sytuację, wyciągam dokumenty, a panie po jednym rzucie oka kategorycznie stwierdzają, że one z tą sprawą nie mają absolutnie nic wspólnego, bo pierwotna reklamacja była składana w Riwierze.

Zgłupiałam. Na sekundę poczułam się tak, jakby ktoś zdzielił mnie w głowę ciężkim obuchem. Panie najwyraźniej dostrzegły moje chwilowe zagubienie, bo postanowiły dokręcić śrubę.

 – Reklamacja była robiona w Riwierze? – zapytała pierwsza, mierząc mnie wzrokiem. 

– No tak... – potwierdziłam potulnie. 

– A tu jest Kosakowo! – dobitnie, z nieskrywaną wyższością wyartykułowała ekspedientka. Zdołałam tylko kiwnąć głową, bo w tym samym momencie druga dorzuciła z troską godną nagrody Nobla: 

– A to pani nie wie, że jest w Kosakowie?

Szybki rachunek sumienia w głowie: demencji nie mam, mapa w telefonie działa, nogi przyniosły mnie tam, gdzie chciałam. Więc odpowiadam już zdecydowanie: 

– Tak, wiem. Kosakowo. I co z tego? 

– To odwołanie musi rozpatrzyć ten sklep, gdzie była złożona reklamacja! – padła autorytatywna odpowiedź.

⚓️ O granicach, Sabinie i małych osiedlowych absurdach

Nie wiem, co na moment odcięło mi mowę, ale szlag trafił mnie tak potężny, że musiałam po prostu obrócić się na pięcie i opuścić ten przybytek handlu. Wyłącznie po to, by nie zawinęli mnie za obrazę moralności i naruszenie miru domowego!

Oczywiście skarga na infolinii już została zostawiona, pisemna odpowiedź do centrali poleci jeszcze dziś, a do tej Riviery też w końcu pojadę. Ale jedno wiem na pewno: to będzie moja ostatnia wizyta w tej obuwniczej sieciówce. W ich autorskim programie „OD SIĘ – DO SIĘ” nie zamierzam więcej brać udziału.

Dlaczego o tym piszę w cyklu przygotowującym do premiery Hieny?

Bo moje bohaterki – Sabina, Dziunia i całe Obłuże – żyją dokładnie w takim świecie. W świecie, w którym instytucje i ludzie próbują wypychać swoje obowiązki rękami i nogami, grając na zwłokę i licząc na to, że klient machnie ręką, zmęczy się i odpuści. Tylko że ani Sabina z Dziunią, ani ja nie należymy do osób, które odpuszczają, gdy ktoś próbuje robić z nich wariatów.

Uczmy się stawiać twarde granice. Gdy ktoś serwuje Wam korporacyjne „OD SIĘ”, czas powiedzieć głośne i wyraźne: Dość. Świat nie zawali się od tego, że nie pozwolimy sobie wejść na głowę – wręcz przeciwnie, dopiero wtedy zaczyna się prawdziwy szacunek do samego siebie.

P.S. Premiera Hieny już 13 listopada!

Małżeńskie sekrety, obyczajowe skandale, lojalność do bólu, kto pierwszy ten... 

👉 Zapisz się na Listę Premierową tutaj!

Odezwę się do Ciebie w pierwszej kolejności w dniu premiery!

Kilka słów o autorce (czyli o mnie)

Nazywam się Irena Więcek – to jest mój pseudonim, w sieci funkcjonuję też jako Pisarka z Obłuża, więc łatwo mnie znajdziecie! Zadebiutowałam w 2025 roku powieścią Zamieszanie. Obecnie jestem tuż przed premierą kolejnej powieści z intrygą, Hiena, która będzie drugą częścią serii Sabina i Dziunia.

Co pisze się dalej, jakie mam plany wydawnicze, sprawdzisz tutaj:

Akcja całej serii umiejscowiona jest w północnych dzielnicach Gdyni. Tutaj, na bezdrożach i polnych ścieżkach pośród łąk, główne bohaterki „rozchodzą” wszystkie swoje problemy. O czym są moje powieści obyczajowe? O drugiej szansie, o wartościach, o bólu i o miłości. Piszę nie tylko dla kobiet, ale dla każdego, kto szuka światełka w tunelu i nadal wierzy, że je dojrzy.

Irena Więcek – Pisarka z Obłuża. Szukam światła tam, gdzie inni widzą tylko mrok. ⚓✨